Σε ηλικία 74 ετών έφυγε από τη ζωή ο Πάνος Χατζηκουτσέλης, ένας από τους ηθοποιούς που άφησαν το δικό τους αποτύπωμα στην ελληνική τηλεόραση, το θέατρο και τον κινηματογράφο. Ο αγαπημένος «κύριος Παπαπέτρου» από τη σειρά «Εκείνες κι Εγώ» πέθανε στο σπίτι του στις 20 Μαρτίου 2020, με δημοσιεύματα της εποχής να αναφέρουν ως αιτία θανάτου την ανακοπή καρδιάς.
Την είδηση του θανάτου του είχε γνωστοποιήσει ο στενός φίλος και επί χρόνια συνεργάτης του, Άγγελος Πυριόχος, ο οποίος αποκάλυψε ότι προσπαθούσε επί δύο ημέρες να επικοινωνήσει μαζί του, χωρίς να καταφέρει να λάβει απάντηση.
Πίσω από τον χαρακτηριστικό τηλεοπτικό ρόλο του Ιάσονα Παπαπέτρου κρυβόταν ένας καλλιτέχνης με πολυετή διαδρομή, μεγάλη αγάπη για το θέατρο και σημαντικές προσωπικές εμπειρίες, πολλές από τις οποίες παρέμεναν άγνωστες στο ευρύ κοινό.
Από τα Εξάρχεια μέχρι την αναγνωρισιμότητα
Ο Πάνος Χατζηκουτσέλης μεγάλωσε σε μια πολυμελή οικογένεια στα Εξάρχεια, σε μια φτωχή γειτονιά της Αθήνας, όπου διαμορφώθηκαν οι πρώτες εικόνες της ζωής του.
Η πορεία του στην υποκριτική ξεκίνησε αρκετές δεκαετίες πριν από τη μεγάλη τηλεοπτική αναγνωρισιμότητα. Η πρώτη εμφάνισή του σε τηλεοπτική σειρά καταγράφεται το 1978, στην «Αναδυομένη» της ΥΕΝΕΔ, η οποία βασιζόταν στο έργο του Γρηγορίου Ξενόπουλου.
Από εκεί και πέρα, συμμετείχε σε αρκετές γνωστές παραγωγές, συνεργαζόμενος με σημαντικούς ανθρώπους του θεάτρου και της τηλεόρασης.
Οι τηλεοπτικές σειρές που σημάδεψαν την καριέρα του
Στη μακρά καλλιτεχνική του διαδρομή πέρασε από σειρές που άφησαν εποχή στην ελληνική τηλεόραση, όπως η «Λωξάντρα», η «Μαντάμ Σουσού» και «Η ζωή του Αττίκ».
Ακολούθησαν συμμετοχές σε παραγωγές όπως το «Κανάλι της Βαγγελίτσας», το «Ντόλτσε Βίτα», το «Εμείς κι Εμείς», το «Στο Παρά Πέντε», οι «Επτά Θανάσιμες Πεθερές» και το «Safe Sex».
Ωστόσο, ο ρόλος που τον καθιέρωσε στη συνείδηση του τηλεοπτικού κοινού ήταν εκείνος του Ιάσονα Παπαπέτρου στη σειρά «Εκείνες κι Εγώ».
Ο αγαπημένος κύριος Παπαπέτρου στο «Εκείνες κι Εγώ»
Το 1996 ο Πάνος Χατζηκουτσέλης βρέθηκε στο πλευρό του Γιάννη Μπέζου, συμμετέχοντας στη δημοφιλή κωμική σειρά «Εκείνες κι Εγώ».
Ως Ιάσονας Παπαπέτρου κατάφερε να δημιουργήσει έναν από τους πιο χαρακτηριστικούς δεύτερους ρόλους της ελληνικής τηλεοπτικής κωμωδίας. Η ακρίβεια στις ατάκες, οι εκφράσεις του και ο ιδιαίτερος τρόπος με τον οποίο απέδιδε τις αντιδράσεις του χαρακτήρα του συνέβαλαν στην επιτυχία του.
Παρά τη μεγάλη αναγνωρισιμότητα που απέκτησε, ο ίδιος γνώριζε ότι το κοινό είχε αρχίσει να τον ταυτίζει με συγκεκριμένους υποκριτικούς τύπους.
Σε συνέντευξή του το 2011 είχε αναφερθεί με χιούμορ στο γεγονός ότι οι τηλεθεατές τον είχαν συνηθίσει ως το «καλό παιδί» και δυσκολεύονταν να τον αποδεχθούν σε πιο αντιπαθητικούς ρόλους.
Δεν αντιμετώπιζε, πάντως, απαραίτητα αρνητικά αυτή την ταύτιση. Αντίθετα, θεωρούσε ότι σε ορισμένα είδη, όπως η επιθεώρηση, ένας αναγνωρίσιμος υποκριτικός χαρακτήρας μπορούσε να λειτουργήσει θετικά για έναν ηθοποιό.
Η οικονομική ανασφάλεια πίσω από τη δημοσιότητα
Παρά την πολυετή παρουσία του στην τηλεόραση και το θέατρο, η επαγγελματική αναγνώριση δεν σήμαινε απαραίτητα και οικονομική άνεση για τον Πάνο Χατζηκουτσέλη.
Σε συνέντευξή του το 2011 είχε μιλήσει ανοιχτά για τις οικονομικές δυσκολίες που αντιμετώπιζε, παραδεχόμενος ότι δεν είχε καταφέρει να εξασφαλίσει οικονομική σταθερότητα.
Όπως είχε εξηγήσει, αρκετές φορές προτιμούσε να συμμετέχει σε παραγωγές με χαμηλότερη αμοιβή, εφόσον θεωρούσε ότι ο ρόλος ή η θεατρική ομάδα ήταν καλύτερα.
Παράλληλα, περιέγραφε την επαγγελματική ανασφάλεια ως αναπόσπαστο κομμάτι της ζωής ενός ηθοποιού. Όπως υπογράμμιζε, η αναγνωρισιμότητα δεν εξασφαλίζει την κάλυψη των καθημερινών αναγκών, καθώς και οι καλλιτέχνες έχουν να αντιμετωπίσουν λογαριασμούς, ενοίκια και οικονομικές υποχρεώσεις.
Η μεγάλη αγάπη του για το θέατρο και η «καμαρινίλα»
Το θέατρο αποτελούσε αναπόσπαστο κομμάτι της ζωής του και η σχέση του με τη σκηνή ξεπερνούσε τα όρια μιας επαγγελματικής δραστηριότητας.
Χαρακτηριστική είναι μια ιστορία που είχε διηγηθεί ο ίδιος για την περίοδο κατά την οποία δεν συμμετείχε σε κάποια θεατρική παράσταση. Τότε, καθώς έμενε κοντά στο θέατρο «Παρκ», συνήθιζε να επισκέπτεται τα βράδια τα καμαρίνια των συναδέλφων του, προκειμένου να βρίσκεται ξανά μέσα στο θεατρικό περιβάλλον.
Ήθελε να αισθάνεται την ατμόσφαιρα του θεάτρου, ακόμη κι όταν δεν εργαζόταν, πριν επιστρέψει στο σπίτι του.
Για τον Χατζηκουτσέλη η υποκριτική δεν ήταν απλώς ένα επάγγελμα, αλλά ένας τρόπος ζωής. Μάλιστα, παρά τη σύνδεσή του με την κωμωδία, είχε ένα διαφορετικό καλλιτεχνικό όνειρο: επιθυμούσε να ενσαρκώσει τον Τειρεσία σε κάποια αρχαία τραγωδία.
Η συγκεκριμένη επιθυμία φανερώνει και τη διάθεση του ηθοποιού να δοκιμαστεί σε διαφορετικά είδη υποκριτικής, πέρα από τους χαρακτήρες που τον είχαν καθιερώσει στη συνείδηση του κοινού.
Οι οικογενειακές απώλειες που δεν κατάφερε να ξεπεράσει
Η προσωπική ζωή του Πάνου Χατζηκουτσέλη σημαδεύτηκε από σημαντικές απώλειες αγαπημένων ανθρώπων.
Σε παλαιότερη συνέντευξή του είχε αναφερθεί με ιδιαίτερη συγκίνηση στην αδελφή του, Ρούλα, με την οποία διατηρούσε μια πολύ στενή σχέση από τα παιδικά τους χρόνια.
Την αποκαλούσε χαϊδευτικά «μπουμπού» και είχε παραδεχθεί ότι ο θάνατός της αποτελούσε μια απώλεια που δυσκολευόταν να διαχειριστεί.
Η οικογένειά του είχε, επίσης, καλλιτεχνική παράδοση, καθώς αδελφός του ήταν ο ηθοποιός Γιώργος Λώζος, ο οποίος είχε πεθάνει το 1982.
Ο ίδιος είχε εξομολογηθεί ότι με το πέρασμα των χρόνων είχε αποχαιρετήσει αρκετά πρόσωπα που αγαπούσε ιδιαίτερα. Μέσα σε αυτή την πραγματικότητα, θεωρούσε μεγάλη ευλογία την παρουσία των φίλων του, καθώς ήξερε ότι μπορούσε να τους αναζητήσει οποιαδήποτε στιγμή και να έχει τη στήριξή τους.
Ο θάνατός του στην αρχή της πανδημίας και η κηδεία με δέκα ανθρώπους
Ο Πάνος Χατζηκουτσέλης έφυγε από τη ζωή στις 20 Μαρτίου 2020, σε μια ιδιαίτερα δύσκολη περίοδο για την Ελλάδα, καθώς η χώρα βρισκόταν στις πρώτες ημέρες εφαρμογής των περιοριστικών μέτρων λόγω της πανδημίας του κορωνοϊού.
Η κηδεία του πραγματοποιήθηκε τέσσερις ημέρες αργότερα, στις 24 Μαρτίου, στο Κοιμητήριο του Μαραθώνα.
Εξαιτίας των υγειονομικών περιορισμών που ίσχυαν εκείνη την περίοδο, στην εξόδιο ακολουθία είχαν τη δυνατότητα να παρευρεθούν μόλις δέκα άνθρωποι.
Η ανιψιά του, Άση, είχε αναφερθεί στον αποχαιρετισμό του, εξηγώντας ότι ο θείος της θα βρισκόταν πλέον κοντά σε αγαπημένα οικογενειακά πρόσωπα που είχαν προηγουμένως φύγει από τη ζωή. Ανάμεσά τους ήταν ο αδελφός του, Θοδωρής, και ο βαφτισιμιός του, Ιωάννης-Ερμής.
Στην ίδια αποχαιρετιστήρια αναφορά της δεν παρέλειψε να μνημονεύσει και τη Ρούλα, την αγαπημένη αδελφή του ηθοποιού, την οποία αποκαλούσε «Ρουλίτσα».
Μάλιστα, η οικογένεια είχε ζητήσει από όσους επιθυμούσαν να τιμήσουν τη μνήμη του να μην προσφέρουν στεφάνια και λουλούδια, αλλά να ενισχύσουν οικονομικά το Ταμείο Αλληλοβοηθείας του Σωματείου Ελλήνων Ηθοποιών.
Ήταν ένας ιδιαίτερα περιορισμένος αποχαιρετισμός για έναν καλλιτέχνη που είχε περάσει δεκαετίες μπροστά σε γεμάτες θεατρικές αίθουσες.
Η προσωπική του βιβλιοθήκη που δωρίστηκε στον Δήμο Πετρούπολης
Ανάμεσα στα στοιχεία που ξεχωρίζουν από την παρακαταθήκη του Πάνου Χατζηκουτσέλη είναι και η δωρεά της προσωπικής του βιβλιοθήκης στον Δήμο Πετρούπολης.
Πρόκειται για μια λιγότερο γνωστή πτυχή της ζωής του, η οποία αποτυπώνει και τα ενδιαφέροντά του πέρα από την υποκριτική.
Ο ηθοποιός είχε διαγράψει μια πορεία μεγαλύτερη των τεσσάρων δεκαετιών στον χώρο του θεάτρου, της τηλεόρασης και του κινηματογράφου. Ασχολήθηκε με την κωμωδία, την επιθεώρηση και το κλασικό θεατρικό ρεπερτόριο, ενώ παράλληλα έγραφε δικά του κείμενα και συνεργάστηκε με καλλιτέχνες διαφορετικών γενεών.
Το κοινό τον αγάπησε μέσα από τους τηλεοπτικούς χαρακτήρες του, με τον κύριο Παπαπέτρου να παραμένει μέχρι σήμερα ένας από τους πιο αναγνωρίσιμους ρόλους του.
Ωστόσο, η καλλιτεχνική του ταυτότητα ήταν πολύ ευρύτερη από εκείνη που γνώρισε το τηλεοπτικό κοινό. Πίσω από τον αγαπημένο κωμικό χαρακτήρα υπήρχε ένας άνθρωπος που μεγάλωσε σε μια πολυμελή οικογένεια στα Εξάρχεια, αφιέρωσε περισσότερα από 40 χρόνια στο θέατρο, αντιμετώπισε τις επαγγελματικές δυσκολίες χωρίς εξωραϊσμούς και συνέχισε να γράφει μέχρι τα τελευταία χρόνια της ζωής του.
Ο Πάνος Χατζηκουτσέλης άφησε πίσω του μια σημαντική καλλιτεχνική διαδρομή, αλλά και τη μνήμη ενός ηθοποιού που κατάφερε να γίνει οικείος σε πολλές γενιές τηλεθεατών. Και κάθε φορά που το «Εκείνες κι Εγώ» επιστρέφει στις οθόνες, ο κύριος Παπαπέτρου θυμίζει στο κοινό τον άνθρωπο που βρισκόταν πίσω από τον αγαπημένο τηλεοπτικό ρόλο.
Διαβάστε στο Thedaily.gr Πέθανε στο σπίτι του από ανακοπή στα 74 ο πασίγνωστος ηθοποιός του ελληνικού κινηματογράφου | σε συνεργασία με Dropmedia.gr
