Σε έναν κλάδο που για δεκαετίες θεωρούνταν ανδροκρατούμενος, η παρουσία της δεν αποτελεί απλώς μια προσωπική επιτυχία, αλλά ένδειξη αλλαγής κουλτούρας
Η ίδια θυμάται πως η σχέση της με τη θάλασσα ξεκίνησε νωρίς, στο λιμάνι του Πειραιά. «Κάθε φορά που βρισκόμουν κοντά σε ένα πλοίο ένιωθα δέος για τη μεγαλειότητα και την ομορφιά του», λέει.
Το συναίσθημα αυτό δεν έμεινε ρομαντική ανάμνηση· μετατράπηκε σε επαγγελματική επιλογή. «Έψαχνα έναν τομέα που θα μπορούσε να μου προσφέρει σχετικά γρήγορη επαγγελματική και οικονομική αποκατάσταση.
Η ναυτιλία ήταν από τις πρώτες μου επιλογές — και δεν με επηρέασε ότι πρόκειται για ανδροκρατούμενο χώρο».
Από την αμφιβολία στην αυτοκυριαρχία
Στα πρώτα της βήματα ως αξιωματικός, η πρόκληση ήταν διπλή: η ευθύνη του ρόλου και η ανάγκη να αποδείξει την αξία της. «Ήμουν αρκετά αγχωμένη για το αν θα καταφέρω να αντεπεξέλθω. Είχα πολλές άμυνες», παραδέχεται.
Με τον χρόνο, όμως, η εμπειρία μετέτρεψε την αβεβαιότητα σε αυτοπεποίθηση. «Άρχισα να αισθάνομαι όλο και πιο σίγουρη για τον εαυτό μου, ρίχνοντας κάποιες από τις άμυνες και καλλιεργώντας αυτοκυριαρχία και αυτοέλεγχο».
Δεν παραλείπει να αναγνωρίσει τη στήριξη ανθρώπων του επαγγελματικού της περιβάλλοντος: «Δεν θα μπορούσα να μην αναφέρω τη βοήθεια εκείνων που πίστεψαν σε εμένα στα πρώτα μου βήματα».
Το προσωπικό της στυλ ηγεσίας έχει διαμορφωθεί μέσα από αυτή τη διαδρομή. Πείσμα, αποφασιστικότητα και εσωτερική ισορροπία συνθέτουν την καθημερινή της στάση στη γέφυρα.
Οι δεξιότητες της επόμενης ημέρας
Για τις γυναίκες που επιδιώκουν θέσεις ευθύνης στη ναυτιλία, η Αγγελική Καμπιώτη είναι κατηγορηματική: «Ο σημαντικότερος παράγοντας είναι η θέληση, σε συνδυασμό με το να αισθάνεσαι άτρωτη και ατρόμητη».
Αναγνωρίζει ότι τα τελευταία χρόνια έχουν γίνει ουσιαστικά βήματα προόδου. «Έχουμε δει γυναίκες να αναλαμβάνουν ακόμη και τη θέση του πλοιάρχου — αυτό από μόνο του είναι πρόοδος». Ωστόσο, επισημαίνει ότι «υπάρχουν ακόμη πολιτικές που δεν ναυτολογούν γυναίκες», υπενθυμίζοντας ότι η ισότητα στην πράξη δεν έχει κατακτηθεί πλήρως.
Ηγεσία με συναισθηματική νοημοσύνη
Κατά την άποψή της, η γυναικεία παρουσία συμβάλλει στη διαμόρφωση πιο σύγχρονων διοικητικών μοντέλων. «Οι γυναίκες, ως όντα με αυξημένη συναισθηματική νοημοσύνη, μπορούν να διαχειριστούν και να διοικήσουν ένα σύνολο ανθρώπων διαφορετικά». Η ηγεσία, όπως τη βιώνει η ίδια, δεν περιορίζεται στη λήψη αποφάσεων — επεκτείνεται στη δημιουργία κλίματος εμπιστοσύνης.
Στην ακτοπλοΐα, οι προκλήσεις είναι πολυεπίπεδες. «Η μεγαλύτερη πρόκληση είναι η ασφάλεια», τονίζει, επισημαίνοντας ότι τα επιβατηγά πλοία μεταφέρουν καθημερινά ανθρώπους με άγνοια κινδύνου.
Παράλληλα, «η διαχείριση του εκάστοτε αριθμού επιβατών, ο καθένας με τον δικό του χαρακτήρα», απαιτεί ψυχραιμία και οργάνωση.
Κανονιστικές απαιτήσεις και τεχνολογία
Οι αυξανόμενες περιβαλλοντικές και κανονιστικές υποχρεώσεις επηρεάζουν άμεσα τη λειτουργία του πλοίου. «Οι απαιτήσεις όλο και αυξάνονται, με αποτέλεσμα η θέση της ναυτικής τέχνης να επισκιάζεται από τις γραφειοκρατικές υποχρεώσεις», σημειώνει.
Την ίδια στιγμή, βλέπει στην τεχνολογία και την τεχνητή νοημοσύνη το μέλλον της ακτοπλοΐας. «Η γρήγορη ανάπτυξη της τεχνολογίας θα καθορίσει την επόμενη δεκαετία». Για την ίδια, η τεχνολογία «προσφέρει ασφάλεια, γνώση και αποτελεσματικότητα, ενώ βελτιώνει την ποιότητα ζωής των ναυτικών».
Ένα μήνυμα χωρίς αστερίσκους
Σε μια νέα γυναίκα που σκέφτεται να ακολουθήσει ναυτική καριέρα, η συμβουλή της είναι ρεαλιστική αλλά ενθαρρυντική: «Να το τολμήσει και να το δοκιμάσει. Είναι ένα επάγγελμα που στην πορεία ή σε κερδίζει ή σε διώχνει».
Και το προσωπικό της μήνυμα για τη γυναικεία επιχειρηματικότητα και ηγεσία είναι σαφές: «Να τολμούν και να διεκδικούν χωρίς δεύτερη σκέψη και φοβίες. Η επιχειρηματικότητα και η ηγεσία δεν έχουν φύλο».
naftemporiki.gr
