Μια συζήτηση που έλειπε από τον δημόσιο διάλογο για τη βραχυχρόνια μίσθωση άνοιξε την Πέμπτη 18 Δεκεμβρίου στο Επαγγελματικό Επιμελητήριο Αθηνών, με πρωτοβουλία της Επιτροπής Βραχυχρόνιας Μίσθωσης του Ε.Ε.Α. Η ημερίδα, με τίτλο «Βραχυχρόνια Μίσθωση: Ένας διάλογος που δεν έγινε. Η επίδρασή της στην οικονομία και την κοινωνία. Μύθοι και πραγματικότητα», συγκέντρωσε πολιτικούς, αυτοδιοικητικούς, επαγγελματικούς φορείς και εκπροσώπους τοπικών κοινωνιών, επιβεβαιώνοντας ότι το ζήτημα παραμένει ανοιχτό και σύνθετο.
Κοινός παρονομαστής των τοποθετήσεων ήταν η ανάγκη ο διάλογος να στηρίζεται σε τεκμηριωμένα δεδομένα και όχι σε γενικεύσεις που συχνά φορτίζουν ιδεολογικά τη συζήτηση.
Η βραχυχρόνια μίσθωση και η στεγαστική κρίση: τι δείχνουν τα δεδομένα
Σύμφωνα με τα στοιχεία που παρουσιάστηκαν, οι αποκλειστικές βραχυχρόνιες μισθώσεις αντιστοιχούν μόλις στο 0,4% του συνολικού οικιστικού αποθέματος της χώρας και στο 1,1% των κενών κατοικιών, ποσοστά που – όπως τονίστηκε – δεν επιτρέπουν να θεωρηθεί ο κλάδος βασικός υπαίτιος της στεγαστικής κρίσης.
Αντίθετα, επισημάνθηκε ότι η στεγαστική πίεση οφείλεται σε ένα σύνολο παραγόντων: περιορισμένη οικοδομική δραστηριότητα επί σειρά ετών, αύξηση κόστους κατασκευής, παλαιότητα του κτιριακού αποθέματος και έλλειψη συνεκτικής στεγαστικής πολιτικής.
Μετρήσιμη οικονομική συμβολή σε εθνικό και τοπικό επίπεδο
Ιδιαίτερη έμφαση δόθηκε στον οικονομικό αποτύπωμα της βραχυχρόνιας μίσθωσης. Για την περίοδο 2020–2024, η συνολική επίδραση στην οικονομία εκτιμάται σε 11,83 δισ. ευρώ, με συνεισφορά που αντιστοιχεί στο 5,4% του ΑΕΠ, άμεσα και έμμεσα.
Σε επίπεδο απασχόλησης, ο κλάδος υποστηρίζει περισσότερες από 95.000 θέσεις εργασίας, ενώ το 2024 καταγράφηκαν πάνω από 8 εκατ. ημέρες μίσθωσης πανελλαδικά, με έντονη περιφερειακή διάχυση των εσόδων.
Σημειώθηκε επίσης ότι το 98% των ιδιοκτητών διαχειρίζονται 1 έως 2 ακίνητα, γεγονός που ενισχύει το επιχείρημα ότι πρόκειται κυρίως για μικρής κλίμακας δραστηριότητα, με τα έσοδα να επιστρέφουν στην τοπική κατανάλωση και στην αναβάθμιση ανενεργών κατοικιών.
Ρόλος αυτοδιοίκησης και ανάγκη συνύπαρξης με τις πόλεις
Οι παρεμβάσεις εκπροσώπων της Τοπικής Αυτοδιοίκησης ανέδειξαν τις πιέσεις που δέχονται συγκεκριμένες γειτονιές, αλλά και την ανάγκη για τοπικά εργαλεία διαχείρισης, αντί για οριζόντια μέτρα. Κοινή διαπίστωση αποτέλεσε ότι η βραχυχρόνια μίσθωση μπορεί να συνυπάρξει με την ποιότητα ζωής των κατοίκων, εφόσον ενταχθεί σε ένα σαφές και σταθερό πλαίσιο κανόνων.
Οι προτάσεις: από τους περιορισμούς στη στοχευμένη πολιτική
Στο σκέλος των προτάσεων, κυριάρχησε η ανάγκη μετάβασης από τις γενικευμένες απαγορεύσεις σε μια αναπτυξιακή και αναλογική προσέγγιση. Μεταξύ των βασικών προτάσεων που κατατέθηκαν:
- Θεσμοθέτηση μόνιμης επιτροπής διαλόγου με συμμετοχή κράτους, αυτοδιοίκησης, επαγγελματικών φορέων και τοπικών κοινωνιών.
- Δημιουργία Ειδικού Ταμείου Στέγασης, με κατεύθυνση μέρους των φορολογικών εσόδων της βραχυχρόνιας μίσθωσης:
- στην κατασκευή ή ανακαίνιση κατοικιών για μακροχρόνια μίσθωση,
- σε φοιτητικές εστίες και προγράμματα κοινωνικής κατοικίας.
- Επενδύσεις αστικής αναζωογόνησης, με αξιοποίηση εσόδων για υποδομές και αναβάθμιση γειτονιών με υψηλό ποσοστό παλαιών ή κενών κατοικιών.
Ενδεικτικά αναφέρθηκε ότι, με τα υφιστάμενα έσοδα, θα μπορούσε ετησίως να χρηματοδοτηθεί η ανέγερση 32.000 κατοικιών ή έως 112.500 φοιτητικών δωματίων, ενισχύοντας ουσιαστικά το στεγαστικό απόθεμα.
Συμπέρασμα: μέρος του προβλήματος ή μέρος της λύσης;
Το βασικό συμπέρασμα της ημερίδας ήταν σαφές: τα αριθμητικά δεδομένα δεν τεκμηριώνουν ότι η βραχυχρόνια μίσθωση αποτελεί δομικό αίτιο της στεγαστικής κρίσης. Αντιθέτως, με σωστό σχεδιασμό και αξιοποίηση των εσόδων της, μπορεί να λειτουργήσει ως εργαλείο χρηματοδότησης στεγαστικών και κοινωνικών πολιτικών.
Όπως επισημάνθηκε στο κλείσιμο της εκδήλωσης, ο διάλογος για τη βραχυχρόνια μίσθωση στην Ελλάδα μόλις ξεκινά – και αυτή τη φορά, ξεκινά με στοιχεία στο τραπέζι.
tornosnews.gr
