Την ένταξή στο κόμμα της Μαρίας Καρυστιανού γνωστοποίησε ο ηθοποιός Νίκος Ζιάγκος, που είχε πρωταγωνιστήσει σε βιντεοταινίες της δεκαετίας του ’80 και του 90′, όπως και σε πολλές ελληνικές σειρές.
Μιλώντας στο live που έκανε ο πρόεδρος της Ελληνικής Κοινότητας Αγίας Πετρούπολης, Σταύρος Σιουρδάκης από το γραφείο της Μαρίας Γρατσία την Κυριακή για τη συλλογή υπογραφών σχετικά με τη διακήρυξη του κόμματος Καρυστιανού, ο Νίκος Ζιάγκος περιέγραψε πώς αποφάσισε να ενταχθεί στο νέο κόμμα.
«Ο Σταύρος μας κάνει μαθήματα ρωσικών και μας δείχνει τα αξιοθέατα της Αγίας Πετρούπολης. Ξαφνικά τον είδα στην Αθήνα και του είπα “τι κάνεις εδώ;”. Μου είπε “είμαι στο κόμμα της Καρυστιανού και του είπα “τέλεια έρχομαι κι εγώ”» είπε ο Νίκος Ζιάγκος.
Αφού, δε, στη συνέχεια ο κ. Σιουρδάκης θύμισε σε όσους έβλεπαν το live ότι ο Νίκος Ζιάγκος ήταν ηθοποιός σε «παλαιές ταινίες, βιντεοκασέτες τύπου “ρόδα, τσάντα και κοπάνα” με τον Στάθη Ψάλτη, σίγουρα θα τον ξέρει», ο πρόεδρος της Ελληνικής Κοινότητας Αγίας Πετρούπολης ρωτάει τον ηθοποιό «τι κάνουμε εδώ;».
«Σήμερα υποστηρίζουμε το κόμμα της Μαρίας Καρυστιανού, με τη νίκη παιδιά» απάντησε ο Νίκος Ζιάγκος.
Στη Θεσσαλονίκη την Πέμπτη
Πρώτος σταθμός είναι η πρώτη μεγάλη συνάντηση των υποστηρικτών της Καρυστιανού στις 7 το απόγευμα της Πέμπτης 21 Μαϊου στο Ολύμπιον της Πλατείας Αριστοτέλους στη Θεσσαλονίκη.
Συνεργάτες της αναφέρουν ότι οι συμβολισμοί έχουν ιδιαίτερη σημασία για εκείνη, ειδικά τώρα που περνά στην πράξη και επιχειρεί με το όνομα, τα σύμβολα και το μοντέλο κόμματος που θα παρουσιάσει, να πείσει ευρύτερα εκλογικά κοινά ότι στόχος της είναι να «σπάσει» το «παλαιοκομματικό καλούπι» των διαχωριστικών γραμμών «αριστερά—δεξιά», που σύμφωνα με την ίδια διχάζει αντί να ενώνει τους Έλληνες πολίτες, εδώ αλλά και στο εξωτερικό.
Κινείται δίνοντας οδηγίες στους συνεργάτες της να κρατήσουν τις «εκπλήξεις» και πρόσωπα-κλειδιά του εγχειρήματος για την πρεμιέρα της Θεσσαλονίκης, ωστόσο οι άνθρωποι που την υποστηρίζουν έχουν ήδη λάβει θέσεις μάχης για τον προεκλογικό αγώνα, από την επομένη κιόλας μέρα.
Βασίζεται σε εθελοντές και αποκλείει αρχικά τις «μεταγραφές» πολιτικών, θέλοντας να δείξει ότι δεν στοχεύει στην αναπαραγωγή αλλά στην αναδιάταξη του πολιτικού συστήματος.
