Γεννημένη στην Αθήνα το 1926 από Μικρασιάτες γονείς, ακολούθησε νωρίς το δρόμο της Ιστορίας, ξεκινώντας τις σπουδές της στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και συνεχίζοντας στη Σορβόννη του Παρισιού. Εκεί γνώρισε τον Ζακ Αρβελέρ (1918–2010), αξιωματικό του Γαλλικού Πολεμικού Ναυτικού, με τον οποίο απέκτησαν μία κόρη, τη Μαρί-Ελέν.
Το Βυζάντιο για την Γλύκατζη-Αρβελέρ δεν ήταν απλώς αντικείμενο ακαδημαϊκής μελέτης· υπήρξε «εργαστήριο» πολιτικής σκέψης, κοινωνικής οργάνωσης και πολιτισμικής συνέχειας. Με το έργο της επανατοποθέτησε τον ρόλο του Βυζαντίου στην ευρωπαϊκή ιστορία, αναδεικνύοντας τη σημασία του για τη διαμόρφωση της πολιτιστικής συνείδησης.
Η διεθνής ακαδημαϊκή της πορεία υπήρξε εντυπωσιακή: καθηγήτρια στη Σορβόννη από το 1967, έγινε η πρώτη γυναίκα σε παράδοση επτά αιώνων που ανέλαβε υψηλότατες διοικητικές θέσεις στο πανεπιστήμιο, μεταξύ των οποίων πρόεδρος τμήματος, πρόεδρος πανεπιστημίου και, το 1976, πρύτανης. Η παρουσία της στους ευρωπαϊκούς ακαδημαϊκούς θεσμούς υπήρξε ενεργή, παρεμβατική και βαθιά πολιτική, σε ευρεία έννοια.
Παράλληλα, υπήρξε ενεργή σε διεθνείς οργανισμούς και πολιτιστικά ιδρύματα, όπως το Κέντρο Ζορζ Πομπιντού, η UNESCO και το Ευρωπαϊκό Πολιτιστικό Κέντρο Δελφών, συμβάλλοντας στον διάλογο μεταξύ ιστορικής γνώσης, πολιτισμού και σύγχρονης κοινωνίας.
Το συγγραφικό της έργο, εκτενές και πολυμεταφρασμένο, παραμένει σημείο αναφοράς όχι μόνο για τη βυζαντινολογία, αλλά και για τη σχέση της Ελλάδας με την Ευρώπη και τη Μεσόγειο. Μέσα από βιβλία όπως το «Από μένα αυτά…» (εκδ. Πατάκη), η Γλύκατζη-Αρβελέρ μοιράστηκε προσωπικές μνήμες για τα παιδικά της χρόνια, την Κατοχή, την Αντίσταση, τη μετανάστευση, τη ζωή στη Γαλλία, τη μητρότητα και τον ρόλο της ως γιαγιά, δίνοντας μια ολοκληρωμένη εικόνα της ζωής και του πνευματικού της αποτυπώματος.
ΠΗΓΗ:eleftherostypos.gr
